[EKP] Chapter 2

posted on 13 May 2014 01:08 by linnasama
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ
 
 
 
Memories fade away
 
 
ความทรงจำที่เลือนลาง
 
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
 

“ จับมือแม่ไว้ให้ดีๆนะ ”

“ รู้แล้วน่า ”

“ พูดไม่เพราะเลยนะเรา ”

“ รู้แล้วค่า! ”

“ เอ้า ข้ามได้แล้ว ”

 

ฉันที่กำลังก้มหน้าก้มตาเลื่อนหน้าจอไอโฟนไปมาอยู่บนชิงช้าถึงกับต้องถอดหูฟังออกข้างนึงเพื่อที่จะได้ฟังบทสนทนาของคุณแม่ที่อายุราวๆสามสิบห้าที่กำลังจูงมือพาเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆวัยเตาะแตะข้ามถนน มันเป็นอะไรน่ารักซะจนฉันอดไม่ได้ที่จะละสายตาจากจอไอโฟนแล้วอมยิ้มให้กับความน่ารักของภาพตรงหน้าเลยล่ะ

 

จนแม่ลูกคู่นั้นค่อยๆเดินลับไป รอยยิ้มบนหน้าฉันก็ค่อยๆจางตามไปด้วยเมื่อมีความรู้สึกเหมือนมีอะไรฉายซ้ำขึ้นมาในหัว

.

.

.

“ นี่ๆ เราจะไปที่ไหนกันหรอ? ”

“ ไม่รู้สิ เดินตามมาเถอะน่า ”

“ อ…เอ๋! เดี๋ยวสิ! ”

“ ถึงแล้ว ที่นี่ล่ะ! ”

“ ท….ที่นี่หรอ? ”

“ ห้างไงล่ะ! ห้าง! ”

“ ห้าง? ”

“ มิยุพึ่งเคยมาที่นี่ครั้งแรกสินะ ”

“ ก็ใช่………….. ”

“ เพราะงั้นถึงเลือกที่นี่ไง ไปกันเถอะ ”

“ .___. ”

“ เฮ้ ดูทำหน้าเข้าสิ ฉันอุตส่าห์พามาแล้วนะ ”

“ ค…คนมันเยอะอะ…… ”

“ งั้นก็……. ‘ จับมือ ’ ฉันไว้ละกันนะ จะได้ไม่หลง ”

“อ…อื้อ! ”

.

.

.

.

.

“ โฮ่ยยย เหนื่อยจางงง ”

“ นั่นสิน้า ”

“ มิยุไม่เหนื่อยหรอ?  ”

“ เห งั้นหรอกหรอ งั้นฉันก็ดีใจนะ! ว่าแต่จะแยกกันเลยรึเปล่าล่ะ? ”

“ ได้สิ แค่นี้มิยุไม่หลงหรอก! อ…เอ…แล้วก็…. ”

“ หือ? ”

“ ว….วันนี้! ขอบคุณนะ! ”

 

 

“ อื้อ ไม่เป็นไรหรอก! ไว้คราวหน้าก็มาด้วยกันอีกนะ! ”

.

.

.

 

ฉันส่ายหน้ารัวๆไล่ความฟุ้งซ่านออกไปก่อนจะเก็บหูฟังกับไอโฟนลงกระเป๋ากระโปรงแล้วก็ค่อยๆแกว่งชิงช้าจนเกิดเสียงเอี้ยดๆตามจังหวะ

 

ไม่อยากนึกถึงหรอกเรื่องแบบนั้นน่ะ

ถึงจะมีเรื่องดี แต่ก็มีเรื่องแย่

ใช่ ก็ทิ้งไปแล้วนี่

ก็ ‘ อดีต ’ น่ะ ทิ้งไปหมดแล้วนี่นา

 

ดวงตะวันค่อยๆเลื่อนลงต่ำจนเกือบจะลับขอบฟ้า ความมืดเริ่มคืบคลานเข้ามาเป็นเหตุให้เสาไฟฟ้าที่มุมสนามเด็กเล่นสว่างขึ้น กลับดีกว่าละมั้ง……..

ฉันค่อยๆลุกออกจากชิงช้าแล้วเดินข้ามทางม้าลายไปจนถึงหน้าคฤหาสน์ที่ไม่ค่อยจะเข้ากับสภาพแวดล้อมเมืองนี้เท่าไหร่ ก่อนจะค่อยๆบิดลูกบิดประตูอันแสนหรูเลิศอลังการนั่นเบาๆ

 

อื้อ ไม่มีอะไรติดค้างหรอก

ไม่มีอะไรให้ต้องจำให้รกสมองด้วย

เพราะยังไงเดี๋ยวก็ต้องมีอะไรใหม่ๆเข้ามาแทนที่อยู่ดี

เพราะตอนนี้ ‘ อนาคต ’ กำลังรอฉันอยู่นี่นา

 

“ ก…กลับมาแล้วค่ะ! ”

 
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
ชูมือขึ้นเเล้วหมุนๆ เย่ เย่ เย่ เย่ เย่ /เย่พ่อง
คือทำไปทำมาแล้วรู้สึกมิยุไม่น่าโตเลยอะ  อาเกียก็บอกอย่างนั้น(..........)
เจอกันแชปหน้าค่ะบ๊ายบายย

ปล. มีข้อความคลุมดำด้วยนะะ

edit @ 13 May 2014 01:52:21 by Linna_sama

Comment

Comment:

Tweet